fetvacý seremet

Böyle adýmýn mezarýna...

Bektaþi bir gün kafasý çakýr bir vaziyette mezarlýkta dolaþýrken, yanyana üç mezarýn bulunduðu ve ortadaki mezarýn baþýnda da pirifani bir ihtiyarýn seslice aðladýðýný görür ve dayanamayýp sorar. Bektaþi:

- Hayýrdýr beyamca kim bunlar niçin aðlayýp dizine vuruyorsun? der.

Ýhtiyar:
- Bunun üçü de benim oðullarým, der.

Bektaþi:
- Peki ama neden illa bu ortadakinin baþýnda aðlayýp duruyorsun?

Ýhtiyar:
- Bak oðlum, der. Þu sað tarafta yatan oðlum öyle iyiki adeta melek gibi namazýnda niyazýndaydý.Kimseye zerre kadar kötülüðü dokunmamýþtýr,Allah bilir ya onun öte taraftaki gideceði yeri belli gibidir. Þu sol tarafta yatan ise öyle çirkef birisi ki her türlü pislik adýna ne ararsan var, Yeryüzünün neredeyse en þerlilerinden diyebilirim, herkes bundan illallah etmiþti, her türlü ne kötülük ararsan bunda mevcuttu. Allah bilir ya bunun da öte taraftaki gideceði yeri belli gibidir, der.

Bektaþi:
- Peki ya beyamca bu ortadaki?

Ýhtiyar:
- Bu oðlumdan ne bir kimseye bir þer, ne bir kimseye de bir hayýr gelmiþtir. Kendi halindeydi.

Bektaþi dayanamayýp:
- Hele geçermisin þöyle bir kenara amca!
deyince,

Ýhtiyar adam merakýný gizliyemeyip sorar:
- Ne yapacaksýn ki oðul? der.

Bektaþi cevabý yapýþtýrýr:
- Amca bir adam ya þerlidir, ya da hayýrlýdýr...Bu senin oðlun ise ne olduðu belli deðil...Böyle adamýn mezarýnýn üstüne aðlanmaz, ancak iþenir...der!